Machiel van Dijk namens het Centraal Planbureau

Een indruk van de rouwplechtigheid voor Joeri

Machiel van Dijk namens het Centraal Planbureau

Berichtdoor admin » 05 feb 2009 19:05

Machiel van Dijk schreef:Beste familie en vrienden van Joeri,

Met veel verdriet staan ook wij, Joeri’s oud-collega's van het Centraal Planbureau, stil bij het plotselinge overlijden van Joeri. Joeri had het CPB zo’n drie maanden geleden verlaten, maar hij was in onze ogen nog altijd één van ons. Wij waren dan ook allemaal diep geschokt toen wij het afschuwelijke nieuws van zijn ongeluk vernamen. En nog steeds kunnen we het amper bevatten.

Joeri begon zijn carrière bij het CPB in 1999, bij de afdeling Europese Comparatieve Analyse. Bij zijn sollicitatiegesprek kwam hij, gestoken in een opvallend grijs krijtstreeppak, meteen al over als een eigenzinnige denker, een kleurrijke persoon, energiek en intelligent.

Economie vond Joeri eigenlijk toen al te eenzijdig. In z'n promotieonderzoek in Engeland ging hij de richting van de economische psychologie op: experimenten doen en kijken hoe rationeel mensen nu eigenlijk zijn.

Gelukkig concludeerde hij dat economen het over het algemeen redelijk goed doen en dat we een behoorlijk deel van het gedrag van mensen weten te verklaren. Zelf bevestigde hij dat beeld al eerder, tijdens zijn studie Algemene Economie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Voor een keuzevak kocht hij destijds twee exemplaren van The Wealth of Nations van Adam Smith, een klassiek boek onder economen. Toen ik hem vroeg waarom hij hetzelfde boek twee keer gekocht had antwoordde hij: "Door een subsidie zijn die boeken erg goedkoop, en ik heb nu eenmaal een dalende vraagcurve."

Joeri’s bijdragen aan het werk van het CPB waren belangrijk, zowel direct als indirect. Direct via de projecten waar hij zelf aan meewerkte, zoals de studies naar belastingconcurrentie, de Europese structuurfondsen en zijn werk op het gebied van de economische geografie. Zijn onderzoek resulteerde in een aantal mooie nationale en internationale publicaties. Maar ook indirect waren Joeri’s bijdragen groot. Op veel gebieden was hij een inhoudelijk scherpe en prikkelende gesprekspartner met oprechte interesse in het werk van zijn collega's.

Het CPB mocht dus blij zijn met een econoom als Joeri. Maar wij als collega's konden ons ook zeer gelukkig prijzen met Joeri als mens. Joeri was sociaal erg actief binnen het bureau en ging regelmatig bij veel van zijn collega’s buurten. Wat daarbij altijd opviel was zijn aanstekelijke en inspirerende enthousiasme. Joeri kon erg gepassioneerd over van alles en nog wat vertellen. Uiteraard over muziek, maar je kon van hem ook prachtige, nostalgische recepten krijgen. Of in de rookkamer, onder het genot van een sigaretje, met hem filosoferen over stoppen met roken. Ook wisselde hij trucjes uit met lotgenoten over hoe om te gaan met een gebroken sleutelbeen.

Naast bezoekjes aan de rookkamer was Joeri ook om andere redenen regelmatig in de kelder van het CPB te vinden. Want ook op het CPB moest er natuurlijk af en toe muziek gespeeld worden. Op Joeri’s initiatief speelde hij wekelijks in de lunchpauze samen met twee collega’s in onze kelder. Hij had er speciaal zijn Fender Rhodes voor neergezet. Joeri was een swingende jazzpianist die altijd precies wist welke nummers hij wilde spelen. Hij was de drijvende kracht achter de bijeenkomsten. We zullen de klank van zijn pianospel in de onderste gangen van het CPB erg missen.

Joeri was ook een zeer getalenteerde sporter, fysiek sterk en energiek. Wie met hem mee ging hardlopen in de pauze op het strand moest het gegarandeerd ontgelden bij de trap, even voorbij het Zwarte Pad. Waar sommigen al blij waren dat ze er tegenop konden dribbelen, zette Joeri juist de sprint in. “Dat is veel efficiënter, zei hij dan, want je bent veel eerder boven”. Tja, dat was natuurlijk ook waar.

Sporten deed Joeri al ruim voor zijn tijd bij het CPB. In zijn studententijd als roeier, maar zeker ook op de racefiets. Een paar jaar terug kreeg hij het voor elkaar om deze sporten te combineren door het aanschaffen van een roeifiets, waarmee hij ook weer genadeloos hard door Nederland en omstreken trok. We fietsten regelmatig samen en hij was altijd volkomen happy en in zijn element op die excentrieke fiets van hem. Het was een prachtig gezicht om hem, prinsheerlijk en volkomen genietend van de omgeving, door de duinen te zien zoeven. Wellicht geeft het enige steun aan ons allen dat Joeri tot het moment van zijn ongeluk ongetwijfeld in diezelfde blije gemoedstoestand verkeerde.

Maar het blijft diep en diep triest dat deze grote passie van Joeri hem uiteindelijk fataal is geworden.
admin
Site Admin
 
Berichten: 21