Woorden van Wim Thijs

Een indruk van de rouwplechtigheid voor Joeri

Woorden van Wim Thijs

Berichtdoor gorterkok » 20 jan 2009 14:11

Afbeelding
Wim Thijs schreef:Wij, roeifietsers, hebben Joeri leren kennen op de Europese Kampioensschappen Roeifietsen en bij de Roeifietsvakanties op Kreta.

Roeifietsers zijn een wild boeket van vreemde vogels.
Onze lieve gekke Joeri paste daar meer dan uitstekend in;
hij was (zelfs in dit gezelschap) een zeer exotisch exemplaar.
Joeri heeft de laatste jaren geweldig genoten van de roeifiets;
en wij hebben die jaren geweldig genoten van Joeri.
Genoten van Joeri's (al zovaak genoemde) hartelijkheid, intense aanwezigheid, veelkleurigheid, openheid, eigengereide denksels, levenslust, zijn vrolijkheid, van zijn ongelofelijke brede interesse, van zijn uiteenzettingen over DonQuichote. . . . .
...... Ik kom maar niet los van het idee dat hij het daarbij vaak over zichzelf had.

We hebben gesprekken gehad over de meest uiteenlopende filosofische onderwerpen, over de raakvlakken van onze dissertaties, over muziek.
...... Jammer dat ik hem nooit heb horen spelen.

We hebben genoten van zijn affiniteit met de vlijmscherpe Spinoza;
een scherpte die Joeri paste.
En wat hebben we genoten van zijn gepassioneerdheid.
Alles extreem. Snel de berg op. En dan nog verder. Nog harder.
Biertjes drinken, roken, eten. Veel en snel.
Geen tocht te ver. Geen berg te hoog.
........ Ik vroeg me wel eens af wat zit je toch op de hielen, wat drijft je. Ik heb Joeri niet goed genoeg leren kennen om dat te begrijpen.

Joeri, altijd zo volledig bezig IN het moment dat hij alle andere dingen vergat.
Dan was hij weer een tasje vergeten, zijn kleren in een hotel laten liggen, zijn portemonnaije kwijt.
Zijn fiets kwijt - die roetsen lijken ook allemaal zo op elkaar!
In Georgioupolis was hij vergeten waar het hotel was.

Aan tafel zat zowat iedereen heel graag naast hem.
Bij Joeri was er altijd wel weer wat te beleven.
Het tafelen culmineerde steeds in hetzelfde. Het werd een ritueel.
Bij het betalen werd de rekening door het aantal personen gedeeld. Het kwam altijd op zo'n, 11 of 12 Euro neer. Ieder legt zijn 11 of 12 Euro op tafel. Jaap Meerman telde het geld na en dan was er altijd 11 of 12 Euro tekort. In koor riepen we dan " Joeri !!! "
Joeri was namelijk verzonken in zijn gesprek, of genoot van zijn toetje, of van de Raki, en had oog noch oor voor wat er verder speelde, zeker voor zoiets banaals als geld op tafel.
.....We hebben echt van Joeri genoten en hem in ons hart gesloten.
Joeri hoorde bij ons.

Het is hartverscheurend dat onze lieve gekke Joeri er niet meer is.
Joeri was een van ons.
Met Joeri is een stukje van ons verdwenen.
Maar wij zijn ook een stukje van Joeri.
Dat stukje van Joeri houden we, dat dragen we de rest van ons leven mee,
en dat stukje van Joeri koesteren we.

We zijn dankbaar dat we deze lieve gekke Joeri hebben mogen kennen.
Joeri heeft ons leven verrijkt.


Posted at 5:18PM, 29 October 2008 PST
gorterkok
 
Berichten: 21
Geregistreerd op: 19 jan 2009 21:15

Keer terug naar Uitvaart



Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron